Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Ο ερημίτης του κόσμου...

"Σαν νά 'χανε ποτέ τελειωμό τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου.!


Είπε με την λεπτή φωνούλα της και γύρισε το φλυτζανάκι του καφέ ανάποδα απάνω στο πιατάκι.
-Γιαγιά ξέρεις να λες τον καφέ? ρώτησε η δωδεκάχρονη και σπίθισαν τα ματάκια της απο πονηρεμένη περιπαιχτική διάθεση
-Τι λες παιδάκι μου, οι καφέδες και τα χαρτιά είναι της σολομωνικής...κάνω εγώ τέτοια πράγματα?
-Τότε γιατί γυρνάς το φλυτζάνακι ανάποδα αμέσως μετά την τελευταία γουλιά καφέ?
Το γυρνάς και θα το διαβάσεις αργότερα, όταν εγώ θα φύγω...
-Πα, πα πα τι είναι αυτά που λες γιατε μένα?
Ετσι κατά το συνήθειο...όπως τόκανε η μάνα μ' και το Ουρανιώ.
΄-Ουρανιώ την λέγανε την δική σου γιαγιά?
-Ουρανιώ...ναι αχ ! όχι λάθος λάθος στα' πα...ανασήκωνε το βλέμμα της απο το εργόχειρο , ανέβαζε το δεξί φρύδι ψηλά και άρχιζε ν'αναφέρει όλο το γενεαλογικό κλαρί των γυναικών της οικογένειας.

περισσοτερα

http://kariatida62.blogspot.com/2011/04/blog-post_13.html
..............................................................................................................................................................

Δεν υπάρχουν σχόλια: